Reisverhalen: GELUKKIG NIEUWJAAR

Hoi allemaal,

 

De laatste uren van het jaar 2008. Het jaar stond grotendeels in het teken van mijn reis : plannen maken, geld sparen, veel dingen regelen en nu zit ik dan daadwerkelijk aan de andere kant van de wereld. De afgelopen 2 maanden Zuid Afrika waren heerlijk. Een update van alle sterke verhalen.

 

Ik kreeg de vraag of ik al echt enge dingen had meegemaakt. Eigenlijk valt dit (gelukkig) heel erg mee. Een vooraf onschuldig ogend kajaktochtje maakte mij echter wel even stil. Met tien boten gingen we een meer op om krokodillen en nijlpaarden te spotten. Volgens de gids geheel ongevaarlijk zolang je maar in de kano blijft. De eerste boot die te water ging met twee %u2018gezette%u2019 mensen sloeg na vijf minuten wiebelen echter genadeloos om. Na enkele minuten konden ze in hun boot gehesen worden en levend aan wal gebracht worden. Mazzel bleek achteraf, want op de plek waar zij lagen te spartelen zagen we later de krokodillen ogen boven het water uitsteken. Het tochtje dat wij hierna maakten was iets minder ontspannen dan ik vooraf had voorgesteld.

 

Nadat we de krokodillen en nijlpaarden hadden gezien zijn we op zoek gegaan naar de BIG 5. Met ons kleine huurautotje zijn we voor zonsopgang het Kruger wildpark en het Hluhluwe game reserve ingetrokken. Een geweldige kick om al die bijzondere beesten in het wild te zien: olifanten, leeuwen, buffels, neushoorn giraffes, zebra%u2019s en heel veel impala%u2019s. Het hoogtepunt was een cheetah die wij vanaf 10 meter afstand zagen jagen op een gazelle. Doodstil%u2026 en dan als een pijl uit een boog op z%u2019n prooi af. Wat een power heeft dat beest. Het grappigste beest vind ik de wardhog (zie foto): heerlijk lelijk, rollen door de modder en ongelooflijk knullig als hij door de voorpoten gaat om te eten.

 

Gedurende een week hebben we het Koningsstaatje Swaziland bezocht. We hadden het geluk dat ons bezoek midden in een nationale feestweek viel waarin de eerste oogst wordt gevierd. Een groot feest waarbij vooral de koning en zijn familie centraal  staan. En die familie is groooot. De koning heeft namelijk veertien vrouwen en een hele stoet kinderen. De koning betaalt voor iedere vrouw 11 koeien en geeft haar een plaatsje aan het hof. Elk jaar kiest hij een nieuwe vrouw of beter gezegd meisje, want de vrouwen zijn vaak nauwelijks 18 jaar oud. Ik weet niet wat ik hiervan moet denken, het is hun cultuur maar als je dan hoort dat een meisje een huwelijksaanzoek niet kan weigeren %u2026.

Met een groep backpackers hebben wij de ceremonie bezocht waarbij de eerste oogst wordt gevierd. Gewapend met een stok, mannen en vrouwen gescheiden, op blote voeten en zonder camera%u2019s gingen we een soort van arena binnen. In het midden van de kring stond een kudde koeien, daaromheen de met dierenvellen een sieraden behangen krijgers en daarom heen het gewone volk. Met m%u2019n blote voeten in de koeienpoep deinde ik rustig mee op het zoemerige gezang. De dans was rustig, langdragdig maar vol energie. Een luid gefluit steeg op toen de koning de arena betrad. Hij maakte vele ererondens en zijn vrouwen en dochters dansden in het midden van de kring. Heel bijzonder om mee te maken, maar ik was blij dat ik na 2 uur weer naar buiten kon. Met zoveel zwetende mensen in de warme arena had namelijk iets benauwends en het dansen was bovendien zwaar om vol te houden.

Bij de ceremonie kwamen heel duidelijk twee werelden naar voren: een wereld van tradities en ceremonies en aan de andere kant de westerse snelle wereld. De warriors betraden namelijk arena met hun beeste velletjes en speren, maar niet voordat ze hun Mercedes zorgvuldig hebben geparkeerd en hun mobieltjes hebben opgeborgen. Het geeft een verwarrend beeld en maakt het moeilijk om er iets van te vinden. Een ander punt waarover ik niet goed weet wat ik van het land moet vinden is dat het land relatief veilig is, weining criminaliteit kent en in Afrika een van de meest politiek stabiele landen is, maar dat het land wel volledig wordt bestuurd door een absoluut vorst. Een ander vreemd iets is de rechtspraak in het land: Een moordenaar kan zijn straf krijgen door naar een traditioneel genezer te gaan die hem verloost van de kwade geest die bezit van hem heeft genomen. Niet de mens is een moordenaar, maar de kwade geest die bezit van het lichaam heeft genomen%u2026

Kortom een cultuur die zo anders is dan de mijne dat ik niet echt weet wat ik er van moet vinden.

 

Kerst heb ik samen met Ieke doorgebracht in Tofo, een kustplaatsje in Mozambique. Heel clich? maar wel heerlijk om een cocktail te drinken onder een palmboom op een goudgeel strand en een strak blauwe zee. Mozambique was mooi, maar wel duidelijk meer een ontwikkelingsland dan Zuid Afrika. De straatnamen in de hoofdstad Maputo als Marx road, Mao Zedong lane en Fidel Castro avenue zijn nog duidelijke sporen van de recente geschiedenis.

 

Nu gaan we de laatste dagen in van onze Zuid Afrika reis, waarna de wegen van Ieke en mij zich voor een aantal maanden scheiden. Heel spannend en lasting om alleen verder te reizen, maar ongetwijfeld ook vol mooie avonturen. Nu eerst het jaar 2008 eens goed uitluiden met een dikke fles champagne.

 

Ik wens iedereen alvast een Spetterend en uitdagend 2009

 

Groetjes,

Camiel